ว่านโพงในตำนานของอาถรรพ์ธรรมชาติ

"ว่านโพงในตำนานของอาถรรพ์ธรรมชาติ"

ต้นและใบจะคล้ายๆต้นบอน แตกต่างที่หัวจะเป็นชั้นๆบางตำราเรียกว่า"หนุมานนั่งแท่น"หากปลูกไว้ในดินนานๆโดยไม่เก็บกู้ขึ้นไว้จะสะสมปรอท ฟอรัส โดยธรรมชาติทำให้เกิดการเรืองแสงขึ้นภาษาอีสานเราจึงเรียก"ว่านเป้า"คือว่านมีแสง ภาษาไทยเรียก"ว่านโพง"ก็คือให้แสงสว่างนั่นเอง หลายๆคนอาจจะกลัวคิดว่าเป็นผีกระสือบ้าง เป็นผีปอบบ้าง แต่ที่จริงนี่คือ มรดกจากธรรมชาติ แสดงถึงความสมบูรณ์ของดิน แร่ธาตุ อินทรีสาร อันเป็นเหตุปัจจัยที่สมดุลย์คือที่มาของความเชื่อ"เรื่องว่านผีโพง" คนเฒ่าหมอวิชาแต่โบราณปลูกไว้เอาไว้เฝ้าบ้าน หรือเลี้ยงเหมือนกุมารทองปกป้องดูแลผู้เป็นเจ้าของ กันภัยคุ้มภัยต่างๆ

...หัวว่านสกัดทำน้ำมันใช้ทางคงกระพันชาตรีในสงครามในสมัยก่อน มีฤทธิ์ทำให้ผิวหนังเกิดความเหนียวคงต่ออาวุธแหลมคม

...ผู้ที่ขุดตัดมาทำพิธีขอเป็นที่เรียบร้อย

...มวลสารนี้ได้นำมาในวันพลีมวลสารกำกับโดยครูบาอาจารย์ผู้เรืองวิชา อ.เทียม วัดหนัง

บรมครูพ่อปู่ฤาษีนารอท อาจารย์เทียม วัดหนัง